De Denver Nuggets staan voor een ongemakkelijke vraag: wie zijn ze zonder een Nikola Jokić die op MVP-niveau speelt? Het begin van het seizoen 2026-27 laat zien hoe kwetsbaar die afhankelijkheid is. Denver is tot nu toe een middelmatig team dat nog steeds zoekt naar zijn eerste overtuigende zege tegen topkwaliteit.
Al tien jaar draait de titelambitie van de Nuggets om het vermogen van de club om genoeg talent rond Jokić te bouwen. Daarbij waren er memorabele wendingen: de ontwikkeling van Jamal Murray tot een echte sidekick, de clubveranderende ruil voor Aaron Gordon in 2021 en de opkomst van Christian Braun en Bruce Brown tijdens de titelrun van 2023. Sindsdien zijn de Nuggets, die al aan hun salarisplafond zitten, langzaam talent kwijtgeraakt en hebben ze de afgelopen drie seizoenen de conference finals niet gehaald.
De constante aandacht voor de ondersteunende spelers van Denver is een gevolg van de betrouwbaarheid van Jokić. De Servische center is de meest consistente ster van de jaren twintig. Hij eindigde zes seizoenen op rij op de eerste of tweede plaats in de MVP-stemming en stond zes seizoenen op rij bovenaan in de Player Efficiency Rating. Met Denver speelde hij acht opeenvolgende play-offs en behaalde hij vier seizoenen op rij meer dan 50 overwinningen.
Jokić leek dit seizoen klaar om zijn reeks van uitzonderlijk basketbal voort te zetten. Hij is pas 31 jaar oud en kwam van een seizoen waarin hij gemiddeld een triple-double neerzette en de aanvoerder was van de efficiëntste aanval van de NBA. In september nam hij de eerste plek in op NBA Rank, de jaarlijkse ranglijst van de honderd beste spelers van de competitie. Hij liet bovendien aan verslaggevers weten dat hij van plan is volgend jaar zomer een contractverlenging bij de Nuggets te tekenen.
Toen Jokić in een preseason-wedstrijd in oktober een gewaagde achter-de-rug-pass over het veld gaf aan Cameron Johnson, die daardoor een 3-punter in de hoek kon scoren, was het verleidelijk om weer in de kansen van de Nuggets te geloven en de ontgoochelende eliminatie in de eerste ronde van april tegen de Minnesota Timberwolves te vergeten. Er was geen duidelijke reden om te verwachten dat het spel van Jokić zou afzwakken. Toch heeft hij in de eerste twee weken van het reguliere seizoen af en toe moeite gehad om zijn hoge niveau vast te houden. Als die trend zich doorzet, komt Denver in een existentiële crisis terecht.
Waarom dit niet dezelfde Joker is
Hoewel de waarschuwing over kleine steekproeven geldt, is Jokić traag begonnen. Na zeven wedstrijden schiet hij 50,4 procent uit het veld, zijn slechtste score sinds het seizoen 2017-18. Vanaf de driepuntenlijn scoort hij slechts 21,9 procent, een carrièrelaagste. Zijn Player Efficiency Rating van 26,1 is zijn laagste sinds zijn rookiejaar in 2015-16. Met 23,4 punten per wedstrijd scoort hij het minst sinds 2019-20.
Als je dieper kijkt, is er nog meer reden voor zorg. Jokić’ gemiddelde schotafstand is twaalf voet, wat gelijk staat aan zijn langste van zijn carrière. Dat komt doordat slechts 16 procent van zijn schoten uit het gebied rond de basket komt, een carrièrelaag, terwijl 25 procent van zijn schoten van achter de boog komt, bijna een carrièrehoogte. Daarnaast zijn zijn vrije worpen en offensieve rebounds sterk gedaald ten opzichte van vorig seizoen en lijken ze richting carrièrelaagtes te gaan.
Jokić is nog steeds de enige speler in de competitie die gemiddeld 23 punten, negen rebounds en negen assists produceert. Maar zijn efficiëntie en dominantie blijven achter bij zijn statistieken. Hij staat nu zesde in de competitie op PER en vijftiende op win shares, terwijl hij vorig seizoen op die statistieken eerste en tweede was.
Woensdag leidde een dominante Jokić de Nuggets naar een ruime zege op de Toronto Raptors. Toch heeft hij die invloed op winstkansen en controle in de verf niet van avond tot avond vastgehouden. Daardoor ziet de aanval van Denver er niet uit als de krachtpatser die men gewend is.
In die wedstrijd tegen de Raptors scoorde Jokić 32 punten, pakte hij tien rebounds en gaf hij elf assists. Dat geeft hoop dat hij zich alleen spaart voor een lange competitie en dat zijn zwakke buitenschoten een tijdelijke dip zijn. Nuggets-coach David Adelman sprak deze week het vertrouwen uit dat Jokić’ spel met de tijd weer beter wordt.
„Sommige schoten waar we zo aan gewend zijn dat [Jokić] nooit mist, of het nu een jump hook is of een 15-footer, die komen eraan”, zei Adelman na het verlies van maandag tegen de Portland Trail Blazers.
„Dit is een steekproef van zes wedstrijden van een van de efficiëntste offensieve basketballers die ooit heeft bestaan. Daar sterf ik op.”
Waarom dit niet dezelfde Nuggets zijn
De kern van Denver is niet gebouwd om een terugval van Jokić op te vangen. De Nuggets staan 4-3 na de start van het seizoen, waaronder een 0-3 record tegen ploegen met een positief winnend record. In Ball Arena hebben ze bovendien al gefloten gehoord van hun eigen publiek. „Ik denk dat die fans die ons uitfloten … dat ze hier niet meer welkom zijn”, zei Jokić na de verlenging tegen de New Orleans Pelicans in de thuisopener.
Door de individuele worstelingen van Jokić komen de zwakke plekken om hem heen aan het licht. Gordon beweegt niet goed nadat hij vorig seizoen meer dan de helft van de wedstrijden miste door een blessure. Johnson blijft onder de verwachtingen presteren. Daarnaast worden de tweede helft, met de 37-jarige DeMar DeRozan als boegbeeld, regelmatig overklast.
Doordat Jokić dit seizoen op de aanval verder van de basket afdwaalt, stonden de Nuggets voor de zege op de Raptors op de 26e plek in het scoren in de verf. Dat is een potentieel ernstig probleem, want Denver staat ook 28e in het aantal driepuntspogingen per wedstrijd. Adelman wil op beide punten verbetering. Hij zegt dat hij zich blijft inspannen om Jokić in de post te zetten en dat hij zijn rolspelers aanmoedigt om „vaker voor de 3 te gaan”.
Het vaste winnende recept van de Nuggets, een elite-aanval die een middelmatige verdediging compenseert, lijkt wankel. Ondanks een sterke start van Murray staat de aanval van Denver donderdag op de elfde plek. De Nuggets stonden sinds Jokić’ rookiejaar niet meer buiten de top tien.
„Het is te veel verantwoordelijkheid voor [Jokić en Murray]”, zei Adelman maandag. „Ik heb groot vertrouwen in de anderen. Zij moeten zelf vertrouwen in zichzelf hebben.”
Adelmans functie vereist dat hij vertrouwen in zijn rolspelers houdt, maar hij werkt met een bank die nauwelijks is getest. Rookie Trevon Brazile is een aangename verrassing, maar de budgetvriendelijke reserves Marvin Bagley III, Bryce Hopkins, Alpha Diallo en Cam Whitmore hebben samen slechts een handvol play-offwedstrijden gespeeld. De zomeraanwinsten DeRozan en Tyus Jones zijn beiden al enkele jaren verwijderd van enige echte impact in de play-offs.
Al die nieuwe gezichten herinneren eraan hoeveel sleutelfiguren er nog over zijn van het kampioensteam van 2023. De Nuggets ontsloegen general manager Calvin Booth en coach Michael Malone minder dan twee jaar na de titel. Van de spelers uit de selectie van 2022-23 zijn alleen Jokić, Murray, Gordon, Braun en het weinig gebruikte big man Zeke Nnaji nog over.
Denver probeerde Brown, Michael Porter Jr. en Peyton Watson te vervangen door goedkopere alternatieven, omdat Jokić, Murray en Gordon allemaal aanzienlijke contracten hebben. Die pogingen hebben echter grotendeels gefaald. Ook de recente draftgeschiedenis van de club kent meer missers dan treffers.
In plaats van de ondersteuning van Jokić aan te vullen met golven van jong talent, heeft Denver elke zomer genoegen genomen met een nieuwe lichting free agents. Russell Westbrook, Tim Hardaway Jr., Jonas Valanciunas, DeAndre Jordan en Reggie Jackson kwamen de afgelopen jaren in en uit Denver, zonder veel impact te maken.
Alles bij elkaar genomen is het niet verrassend dat de bank van Denver 28e staat in het scoren en 23e in netto rating. Dat is een echte belemmering die Jokić moet overwinnen, zelfs als hij zijn topvorm terugvindt.
Waarom Denver weinig echte opties heeft om te verbeteren
Het wordt nog erger doordat de salarisdruk van Denver niet snel zal verminderen.
Als Jokić volgende zomer een verlenging tekent, die kan oplopen tot 360 miljoen dollar over vijf jaar, komt hij op de lange termijn naast Murray en Gordon te staan. Beiden staan onder contract tot en met seizoen 2028-29. De vijfjarige verlenging van Braun, ter waarde van 125 miljoen dollar, die dit seizoen is ingegaan, is een andere stille bedreiging voor de financiële gezondheid van de Nuggets.
Bij ruilen waarin Gordon of Braun betrokken zijn, zouden ze moeite hebben om waarde te krijgen vanwege hun salarissen. Murray kunnen ze gezien zijn sterke spel en staat van dienst niet missen. Geen van de jongere spelers van Denver heeft zo goed gespeeld dat ze een aanzienlijke tegenwaarde kunnen opleveren.
Belangrijker nog: als de impact van Jokić blijft achterblijven, moeten de Nuggets overwegen om te onderhandelen in plaats van hem simpelweg een maximaal contract te geven, met een recordgemiddelde jaarlijkse waarde van 72 miljoen dollar.
Een verlenging voor vijf jaar volgende zomer betekent dat Jokić tot zijn leeftijd van 36 jaar bij Denver blijft. Er is geen recent precedent voor een center die op MVP-niveau speelt op zo’n late leeftijd. Tim Duncan leidde op 37-jarige leeftijd het evenwichtige team van de San Antonio Spurs naar de titel in 2014, maar hij verdiende toen slechts 10,4 miljoen dollar op een voor de club gunstige korting, een fractie van het maximale salaris dat voor hem beschikbaar was.
Jokić’ trage start maakt duidelijk dat Denver geen opvolgingsplan heeft voor het geval de centrale speler van het team te maken krijgt met een ernstige leeftijdsgebonden achteruitgang of een zware blessure. Deze Nuggets zijn zo gebouwd dat ze Jokić zo goed mogelijk ondersteunen, in de veronderstelling dat hij het zware werk weer zelf zou doen. Er staat geen opkomende superster klaar om het stokje over te nemen, en Denver heeft de eerste-ronde keuzes voor 2027, 2029 en 2032 al weggegeven.
Voor Jokić en de Nuggets zal er iets moeten veranderen. Er is geen realistische route waarlangs Denver Jokić een enorme verlenging geeft, de noodzakelijke verbeteringen in zijn ondersteuning doorvoert en tegelijk de second apron-straffen van de NBA vermijdt. De Milwaukee Bucks stonden vorig jaar voor een vergelijkbaar dilemma met Giannis Antetokounmpo. Zij kozen ervoor hem naar de Miami Heat te ruilen en een volledige heropbouw in te zetten.
Tot nu toe heeft Jokić geen druk uitgeoefend om de selectie grondig te veranderen, en hij heeft niets laten blijken over een vertrek uit Denver.
Terwijl supersterren als LeBron James, Kevin Durant en Antetokounmpo de afgelopen jaren van club zijn veranderd in de hoop hun kansen op een titel te vergroten, kan Jokić ook het Dirk Nowitzki-model volgen. Nowitzki leidde de Dallas Mavericks in 2011 naar de titel en bleef daarna nog acht seizoenen bij de club, hoewel hij nooit meer een play-offserie won.
Net als Dallas met Nowitzki heeft Denver veel goede redenen om Jokić’ trouw te belonen terwijl hij ouder wordt. Dit seizoen laat echter een glimp zien van de onzekere toekomst van de organisatie: Jokić kan alle problemen van de Nuggets alleen maskeren wanneer hij op MVP-niveau speelt.
Als dat niet het geval is, begint het hele plan van Denver te wankelen.